ଗରିବୀ ବେରୋଜଗାରୀ ଦାଦନମୁକ୍ତ ଭାରତ/ ଓଡ଼ିଶା (ଭାଗ-1)

ଲେଖକ: ପ୍ର.ଡ.ଅଲେଖ ପାତ୍ର

ଗରିବ- ଏକ ତୁଳନାତ୍ମକ ଶବ୍ଦ । ଗରିବ- ସାଧାରଣ ଅର୍ଥରେ ଯେଉଁମାନେ ନିଜର କ୍ରୟ ଶକ୍ତି ବଳରେ ଆବଶ୍ୟକ ହେଉଥିବା ଖାଦ୍ୟ, ପାନୀୟ, ବସ୍ତ୍ର ବାସସ୍ଥାନ ଆଦି ଦ୍ରବ୍ୟ ପାଇଁ ସାଧନ ପାଖରେ ପହଁଚି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ । ଏଣୁ ସରକାର ନିଜ ଦଳର ଇଲେକସନ୍ ଏଜେଣ୍ଡାରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ କଲ୍ୟାଣକାରୀ ଯୋଜନା ମାଧ୍ୟମରେ ଆଗୁଆ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି । ଭୋଟ ବ୍ୟାଙ୍କ ହାତକୁ ନେବାକୁ ନାନା ଉପାୟରେ ମିଶନ –ଭିଜନ-ଟାରଗେଟ –ଅବଜିଟିଭି ସବୁକୁ କେବଳ ସାଧାରଣ ନିର୍ବାଚନରେ ପୁଞ୍ଜିଭୂତ କରି ରଖନ୍ତି । ତେଣୁ ସୃଷ୍ଟିହୁଏ ଏନ୍ତୁଡିଶାଳନରୁ- ଅନ୍ତେଷ୍ଟି କ୍ରିୟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ‘’ମାଗଣା” ପାଇବାର ସାଧନ ସବୁର ଘୋଷଣା, ଆଉ କ୍ଷମତାକୁ ଆସିଲେ ଲୋକଙ୍କ ପାଖରେ ପହଁଚାଇଥାଆନ୍ତି- ବିଭିନ୍ନ ସାଧନମାନ । ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ବାରା ଦିଆଯାଉଥିବା ଟିକସ ମୂଲ୍ୟର ଯଥା ଦ୍ରବ୍ୟ-ସାମଗ୍ରୀ-ସେବା ଆଦି ଉପକରଣମାନ ମାଗଣାରେ ଦିଅନ୍ତି । ଫଳରେ ମାଗଣା ପାଇବାକୁ ଲମ୍ବାଧାଡ଼ିମାନ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ । ଏଣୁ ଥିବାବାଲା ମଧ୍ୟ ଧାଡିରେ ଠିଆ ହୋଇ ବିଭିନ୍ନ କଳା ଏବଂ କୈାଶଳ ମାଧ୍ୟମରେ ମାଗଣା ସେବା-ଦ୍ରବ୍ୟ-ସାଧନ ଗୁଡ଼ିକୁ ପାଇବାକୁ କିମ୍ବା କମ୍ ମୂଲ୍ୟରେ ପାଇବାକୁ ଏକାଗ୍ର ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି  । ଅତଏବ, ଗରିବୀ ହଟିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ବଢ଼ିଚାଲେ । ସତ୍ୟ ହେଉ କିମ୍ବା ଅର୍ଧ ସତ୍ୟ ଯେପରି ହେଲେ ବି ବ୍ୟକ୍ତିବିଶେଷଙ୍କର ନାମଟି ପଂଜୀକୃତ ହୁଏ , ସରକାରଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ ଯୋଜନାର ଲାଭ ଉଠାଇବା ପାଇଁ । ସରକାର ଗୋଟିଏ ପଟେ ଘୋଷଣା କରି ଶତକଡ଼ାରେ କେତେ ଗରିବୀ ହଟିଛି ତାହା ଅନ୍ୟ ଦିଗରୁ ଦେଖିଲା ବେଳକୁ କେତେ କୋଟି- ପ୍ରାୟ 80 କୋଟି ଲୋକ କମ ମୂଲ୍ୟର ପାଆନ୍ତି ଏକ ଟଙ୍କିଆ ଚାଉଳ, ଗହମ ବା ଅନ୍ୟ କିଛି । ସେହିଭଳି ମାଗଣା ଔଷଧ- ଗ୍ୟାସ୍ ସିଲିଣ୍ଡର- ଘର, ଶିକ୍ଷା- ସ୍କଲାରସିପ୍-ସାଇକେଲ-ପୋଷାକ- କିଟ୍ ଆଦି ବହୁ ପ୍ରକାର ସାଧାନମାନ । ଏପରିକି ସୁଧ ଛାଡ- ମୂଳ ଛାଡ ଆଦି ପ୍ରତିଯୋଗିତା ମୂଳକ ସରକାରୀ ସେବା- ଦ୍ରବ୍ୟ-ସାଧନ ଇତ୍ୟାଦି । ତେଣୁ ସୃଷ୍ଟିହୁଏ ଛାଡ-ଛାଡ-ଛାଡର ପ୍ରତିଯୋଗିତା । ଏଣୁ ବିକଳ୍ପ ଭାବେ -ଗରିବୀ-  ଦେଶରେ -ପ୍ରଦେଶରେ ବଢ଼ିଚାଲେ । ଏହି ମର୍ମରେ ଆଉ କେତେ ରହିଲା ଗରିବୀ 20ରୁ 30 % ମଧ୍ୟରେ ସିମିତ ହେଲା ବୋଲି ସରକାରୀ ରିପୋର୍ଟ ବାହାରେ । ଅନ୍ୟପକ୍ଷରେ 80 କୋଟି ଲୋକ ସ୍ବଳ୍ପମୂଲ୍ୟ ଚାଉଳ- କେତେ କୋଟି ଲୋକ ଘର ପାଇଛନ୍ତି , ଆଉ କେତେ କୋଟି ଘର ପାଇବେ ତାହାର ଏକ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ଚାଲେ ରାଜ୍ୟ ରାଜ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ । ସେପରି ସ୍ଥଳେ କୈାଣସି- “ଗ୍ୟାରେଣ୍ଟି” କାମ କରୁନାହିଁ । ସବୁ ଡେଭଲେପମେଣ୍ଟ ବନିଯାଉଛି ଡିମୋଲିସନରେ  ।

ଏଣୁ ଗରିବୀର ନୂତନ ସଂଜ୍ଞା ନିରୂପଣ କରାଯିବା ଦରକାର ବୋଲି ଗବେଷଣାଲବ୍ଧ ସ୍ବଳ୍ପ ଜ୍ଞାନ ମଧ୍ୟରେ ନିର୍ଯ୍ୟାସ ବାହାରିବା କଥା ଉକ୍ତ ଲେଖକ- ପ୍ରାବନ୍ଧିକ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟାରତ । ତତ୍ ପ୍ରକାରେ ଏକକାଳୀନ ଭାରତରେ ଅର୍ଥନୀତିର ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ହାରାହାରି ଏକ ଲକ୍ଷରୁ ଅଧିକ କର୍ମକର୍ତ୍ତା , ଅର୍ଥନୀତିଜ୍ଞ- ପ୍ରଫେସରଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ରାଜନେତା- ସମାଜସେବୀ- ପଣ୍ଡିତମଣ୍ଡଳୀ- ଯୋଜନାବୋର୍ଡ- ବିଭିନ୍ନ ସରକାରଙ୍କ ବିଭାଗ- କର୍ମଚାରୀ ଆଦି । ହେଲେ ଗରିବୀ କମିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ବଢ଼ିଚାଲିଛି । ସ୍ବାଧୀନତା ପାଇବାର 78 ତମ ଦିବସ ଗତ ଅଗଷ୍ଟ 15 , 2024ରେ ମହା ଆଡ଼ମ୍ବରରେ ପାଳନ କରିଛୁ । ତଥାପି ଗରିବୀ ହଟୁନି ନା ବଢ଼ିଚାଲିଛି- ତାହା ସଦଗୁଣଗ୍ରାହୀ ପାଠକେ ବିଚାର କରିବେ  ।

ଏହି ମର୍ମରେ ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥାପନା କରିବା ଉଚିତ ମଣୁଛୁ- ଅର୍ଥନୀତିରେ ନୋବେଲ ପାଇଥିବା ମହାପୁରୁଷମାନଙ୍କ କଥା । ବହୁ ଫର୍ମୁଲା ମାନ୍ୟବର ନୋବେଲିଷ୍ଟମାନେ ଦେଇଛନ୍ତି  । କିନ୍ତୁ ଆଜିଯାଏଁ ବୋଧହୁଏ ଲେଖକଙ୍କ ନଜରକୁ ଆସିନଥାଇପାରେ – ଗୋଟିଏ ଗାଁ  ପଂଚାୟତରୁ ଗରିବୀ –ବେରୋଜଗାରୀ-ଦାଦନମୁକ୍ତ ଅଂଚଳଭାବେ ସରକାରୀଭାବେ ଘୋଷଣା କରାଯାଇ ନାହିଁ   । ଏପରି ହୋଇଥିଲେ ଅବଶ୍ୟ ଜଣାନ୍ତୁ- ବିଶ୍ବ ଦରବାରକୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶକ ହୁଅନ୍ତୁ । ଆମ ଗାଁ ନୁହେଁ – ଗ୍ରାମ ପଂଚାୟତରୁ କିପରି –କେଉଁ ଫର୍ମୁଲାରେ ଗରିବୀମୁକ୍ତ ହୋଇପାରିବ, ହେଲେ ଦିଶା ଦେଖାନ୍ତୁ । ଏଣୁ ଗରିବୀମୁକ୍ତ ପଂଚାୟତଟି ଅବଶ୍ୟ ହୋଇପାରିବ- ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତ୍ୟକ ଜିଲ୍ଲାରୁ ଗୋଟିଏ ଓ ଲେଖକ ଅନ୍ୟ ଗୋଟିଏ ପଂଚାୟତରୁ,ଏପରି ମୋଟ 31ଗୋଟି ପଂଚାୟତରୁ ଏକକାଳୀନ ହୋଇପାରିବ ! ଏଣୁ  ଓଡ଼ିଶାର ମାନନୀୟ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ଦେଶର ମାନ୍ୟବର ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଆଦି ଗଣତାନ୍ତ୍ରୀକ ମୁଖ୍ୟ ଏସବୁ କରିପାରନ୍ତେ ହେଲେ ନକରିଲେ ନାହିଁ  , ଟିକେ ହେଲେ ଶୁଣନ୍ତୁ । ଫଳ ଅବଶ୍ୟ 2ରୁ 3 ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ଭବ ହେବ– ଏହା ହିଁ ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଛୁ । ଗରିବୀମୁକ୍ତ ପଂଚାୟତ 2036/2047 ମସିହାର ଯଥେଷ୍ଟ ପୂର୍ବରୁ ଏପରିକି 2029ର ଯଥେଷ୍ଟ ଆଗରୁ ହୋଇପାରିବ ବୋଲି ଲାବୋରେଟୋରୀରୁ –ଲ୍ୟାଣ୍ଡ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହୋଇପାରିବ ବୋଲି ଉକ୍ତ ଚିନ୍ତିତ ଗବେଷକ ଏହା କାହିଁକି- କିପରି-କେଉଁଠାରେ – କ’ଣ –କିଏ ଆଦି ଉପସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ସୁଯୋଗ ଦିଅନ୍ତୁ- ହେ ଗଣତନ୍ତ୍ର ଟିକିଏ ବୁଝନ୍ତୁ- ଶୁଣନ୍ତୁ ପରେ ହେଲେ  ଆବଶ୍ୟକମତେ ନୀତି ନିୟମମାନ ଅବଶ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତୁ । ଅତି ବିଚିତ୍ର -ସ୍ବର୍ଗଧାମକୁ ଯିବାପୂର୍ବରୁ ହେ ମୁଖ୍ୟଗଣ ଅବଶ୍ୟ ଦେଶ ମା କଥା ଟିକିଏ ଭାବନ୍ତୁ ! ଦ୍ବିତୀୟ ଅଗଷ୍ଟ 15, ମାନେ ଅର୍ଥନୈତିକ ସ୍ବାଧୀନତା କେବେ ଆସିବ ରାଜ୍ୟ ଓ  ଦେଶର ମୁଖ୍ୟ ହେଲେ ଶୁଣନ୍ତୁ-ଜାଣନ୍ତୁ ପରେ ଏହି ଅର୍ଥନୀତିକ ସ୍ବାଧୀନତା ପାଇଁ ତାରିଖ ଦେବାକୁ ସପ୍ରେମ ଅନୁରୋଧ କରୁଛୁ । ପାଠକମାନଙ୍କର ମତାମତ ଅପେକ୍ଷାରେ ରହିଲୁ ।

ପ୍ର.ଡ.ଅଲେଖ ପାତ୍ର

9437425810